Het feest van de goedkope fossiele brandstoffen is voorbij – DeWereldMorgen.be

Het feest van de goedkope fossiele brandstoffen is voorbij

Richard Heinberg, auteur van tien boeken, waaronder ‘The Party’s Over’, ‘Powerdown’, ‘Peak Everything’ en ‘Einde aan de groei’, is senior medewerker bij het Post Carbon Institute en is een van de meest vooraanstaande piekolie-experts ter wereld. In zijn nieuwe boek ‘Schaliegas, piekolie & onze toekomst’ doorprikt hij de schaliegasbel. Heinberg: “Er is sterk burgerverzet tegen fracking in de VS, in Europa zal dit waarschijnlijk overweldigend zijn.”

Selma Franssen

maandag 6 januari 2014

Richard Heinberg en de cover van zijn nieuwste boek ‘Schaliegas, piekolie & onze toekomst’, uitgegeven door uitgeverij Jan van Arkel.

Naar aanleiding van zijn nieuwste boek ‘Schaliegas, piekolie & onze toekomst’, sprak DeWereldMorgen.be met Richard Heinberg over de zin en onzin van boren naar schaliegas in Europa. Na hevig burgerverzet zijn proefboringen naar schaliegas in Nederland met 1,5 jaar uitgesteld en in onder meer Engeland, Roemenië en Polen kunnen boorbedrijven op groeiende weerstand rekenen. In eigen land heeft de geologie-afdeling van de KU Leuven een beurs van het door de Vlaamse overheid gefinancierde agentschap IWT gekregen om onderzoek te doen naar schaliegas in de provincie Limburg.

Fracking is een intensieve techniek om olie of gas uit rotslagen te winnen, waaronder schaliegas: aardgas dat ligt opgeslagen in een kleisteenlaag (of schalielaag), die vaak op een paar kilometer onder de grond ligt.

De kleisteenlaag wordt horizontaal enkele kilometers doorboord en dan gefrackt: het creëren van scheurtjes in de kleisteenlaag, waardoor het gas naar de boorschacht kan lopen. De scheurtjes worden gemaakt door een mix van water, chemicaliën en zandkorrels onder hoge druk de kleisteenlaag in te spuiten.

Tegenstanders van fracking maken zich zorgen over aardbevingsgevaar, grondwater- en luchtvervuiling en gezondheidsproblemen, veroorzaakt door schadelijke stoffen in de schalielaag, die door fracking vrij kunnen komen. Fracking gebeurt al op grote schaal in de VS en oliebedrijven proberen de techniek ook in Europa in te zetten.

Heeft het, als je enkel naar de opbrengst kijkt, wel nut om naar schaliegas en -olie te boren in Europa? Gaan we het Amerikaanse schaliegaswonder hier kunnen herhalen?

Richard Heinberg: “Zonder proefboringen is het exacte potentieel aan schaliegas- en olieproductie in Europa moeilijk vast te stellen. Er worden allerlei getallen genoemd, maar dat zijn gissingen. In 2011 schatte de Amerikaanse Energy Information Administration nog dat de Poolse schaliegasreserves 5,3 biljoen kubieke meter betroffen, maar na een beetje veldonderzoek zwakte het Poolse Geologisch Instituut dat cijfer af naar ‘slechts’ 0,76 biljoen kubieke meter – wat mogelijk nog steeds te optimistisch is.”

“Onderzoek van het Post Carbon Instituut, waar ik voor werk, suggereert dat de toekomstige Amerikaanse productie van schalieolie en -gas enorm is overschat. Ik denk dat we kunnen aannemen dat de werkelijke reservers in Europa veel, veel kleiner zijn dan de boorbedrijven zeggen.”

“Een ding is zeker: de geologie in Europa is niet zo gunstig als in sommige van de Amerikaanse schalieformaties. Zelfs als er gas of olie aanwezig is, kan het zijn dat het meer kost het uit de grond te halen dan het opbrengt.”

“Als dat het geval is, moeten overheden een realistische kosten-risico-batenanalyse uitvoeren met behulp van zeer conservatieve aannames over het productiepotentieel.”

Een argument dat vaak gehoord wordt in Europa, is dat bedrijven die naar schaliegas boren kennis en ervaring hebben opgedaan van de winning in de VS en minder vervuiling en lekkages zullen veroorzaken wanneer ze in Europa aan de slag gaan. Bestaat er zoiets als ‘veilig’ fracken?

via Het feest van de goedkope fossiele brandstoffen is voorbij – DeWereldMorgen.be.