Elsevier.nl – Lees terug: H.J. Schoo-lezing door Frans Timmermans

In de grote schatkamer van menselijke kennis—het internet—raakt goede journalistiek vermengd met slechte propaganda. In tijden van toenemende spanningen tussen burgers, ideeën en landen gaan helaas feiten vaak verloren, komt het nauwelijks tot analyse en kan je fluiten naar een betrouwbare duiding. Informatie wordt met salvo’s als van een mitrailleur onze huiskamers, computerruimten, iPads en smartphones ingeslingerd. Waar dictators, terroristen en andere barbaren vroeger als de dood waren voor wereldwijde informatiespreiding, hebben ze nu ontdekt dat het een geweldig effectief instrument kan zijn om angst te zaaien, verwarring te stichten en twijfel in de harten van goedwillende mensen te planten, bij wie de perfiditeit van de afzender het voorstellingsvermogen te boven gaat.

De actualiteit vreet energie. Van de media, van de mensen thuis die alle ellende van de wereld real time, 24 uur per dag op het netvlies krijgen en van politici en bestuurders, die bij iedere gebeurtenis gehouden zijn meteen te reageren, meteen een antwoord klaar te hebben. Ook in de dagelijkse praktijk op BZ is het de actualiteit die de meeste aandacht opeist. Begrijpelijk, in de wereld van vandaag, maar niet altijd bevorderlijk voor een bezonnen oordeelvorming en dito respons. Laten we voldoende ruimte over voor reflectie, voor het horen van de lage grondtonen van de langere termijn, of horen we alleen nog maar de schelle tonen van het hier en nu? Gunnen we onszelf wel voldoende ruimte om te beseffen dat heel snel je mening klaar hebben misschien lekker voelt, maar zelden leidt tot verandering van de werkelijkheid? En als het snel rondtoeteren van onze mening geen indruk blijkt te maken, draaien we dan niet te vlug onze rug naar de wereld, vanuit het gevoel: “het maakt toch allemaal niks uit?”.

via Elsevier.nl – Lees terug: H.J. Schoo-lezing door Frans Timmermans.